top of page

უნდილაძეების ოჯახი

ავტორის შესახებ

გარემო და ადამიანები

1967

კონსერვატორიის დამთავრება: 

პირველი ნაბიჯები კინოში — გელა კანდელაკი (დოკუმენტური ფილმი თეირანის შთაბეჭდილებები).

1970

პირველი სრულმეტრაჟიანი მხატვრული ფილმი: ოთარ იოსელიანის იყო შაშვი მგალობელი.

მზადება საკომპოზიტორო დებიუტისთვის: ფშავური ნატირილები  კვარტეტის სამი წიგნი.

საბჭოური მუსიკალური ავანგარდის პირველი პერფორმანსი (ა. ვოლკონსკის Реплика): ერთადერთი შესრულება ორბელიანის სასახლეში (მაშინდელი ГОДИКС). 
ტოვსტონოგოვის შვიდკაცა და მიხეილ თუმანიშვილის ჭინჭრაქაჯარისკაცის მამა სერგო ზაქარიაძე:  გადაადგილებული სოციალური მახვილების ექსპრესია რუსთაველის თეატრის სცენაზე (რობერტ სტურუას  სეილემის პროცესი და თემურ ჩხეიძის გუშინდელნი და ბერნარდა ალბას სახლი).

თბილისი – რუსთაველის თეატრი 

განუხორციელებელი

გრიგოლ რობაქიძე

ვაჟა-ფშაველა / ხალხური / ავტორის გარეშე

ლამარა

(რეჟ. რობერტ სტურუა)

1972

ჯორჯ ბალანჩინის ბალეტის მეორე ჩამოსვლა თბილისში — სტრავინსკი დიდი ფესტივალის ბალეტები — ჩაიკოვსკი და მოულოდნელი სიურპრიზი: ბალანჩინის გერშვინი და რობინსის გოლდბერგ-ვარიაციები

კონსერვატორიის მცირე დარბაზში და ორბელიანის სასახლეში (მაშინდელი ГОДИКС): შონბერგის Ode to Napoleon Buonaparte op. 41  ტოროშელიძე/ხუბუტიას ინიციატივა... გელა ჩარკვიანი (ბაიორნის ოდა).

1973

დაგვიანებული საკომპოზიტორო დებიუტი: ფშავური ნატირილები კონსერვატორიის მცირე დარბაზში — სახელმწიფო კვარტეტი (განახალებული შემადგენლობა) — ვარდელი, ბათიაშვილი, ჟვანია, ჩუბინიშვილი (ბარტოკის საერთაშორისო კონკურსის ლაურეატები) — ხელმღვანელი გიორგი ბარნაბიშვილი.

1976

ლუიჯი ნონო თბილისში — კომპოზიტორ ოთარ თაქთაქიშვილის ინიციატივა (საქ. რესპუბლიკის კულტურის მინისტრი) — ფილარმონიის დიდი დარბაზი — Como una ola de fuerza y luz — დირიჟორი: ჯანსუღ კახიძე — სოლისტები: მაია თომაძე (სოპრანო) ნანა ხუბუტია (ფორტეპიანო) ლუიჯი ნონო (Tape).

1977

პრელუდიუმი (პრემიერა)

ტეტრალოგიის პირველი ნაწილის მოსინჯვა პუბლიკაზე

ჰეფენინგი 2500-კაციან დარბაზში

დირიჟორი: ჯანსუღ კახიძე   რეჟისორი: გელა კანდელაკი   სცენოგრაფი: მიხეილ ჭავჭავაძე

1987 

"კაბუკი" — ტრადიციული იაპონური თეატრი და "ეროვნული განძი" თეატრის მსახიობი ნაკამურა უტაემონი VI და  დინასტიური მუსიკოსები იოსიმურა გოროძი და კიომოტო სიძუტაიუ თბილისში.

1989

პატრის შეროს ცხენზე (ფანფან-ტიტას კვალდაკვალ) ამხედრებული "ჰამლეტი" მოსკოვში და "ალუბლის ბაღი" თბილისში.

1992 

პირველი რეპეტიციები კვინტეტის პირველი წიგნი (“კოლაელ ყრმათა სიმღერები“) — კონსერვატორიის სტუდენტები: თამარ ბულია და მანანა ქანთარია (ვიოლინო), ირაკლი ჯაფარიძე (ვიოლა)  — პროფესორები: ნანა ხუბუტია (ფ-ნო) და გიორგი ტოროშელიძე (ჩელო) სტუდიური ჩანაწერი: ხმის რეჟისორი მიხეილ კილოსანიძე;  გიორგი ბაბუაძე (ვიოლა) მეორე წიგნი (“იხარებდ ყრმაო ყრმობასა შენსა...”).

1995

კვინტეტის ორი წიგნი (1992) პრემიერა — ფესტივალი “შემოდგომის თბილისი”

ჯანსუღ კახიძე დირიჟორი; ფესტივალის დამაარსებელი  მიხეილ კილოსანიძე პიანისტი; ხმისჩამწერი სტუდია "მელოდიის" და ფესტივალის ხმის რეჟისორი / ევგენი მაჭავარიანი მუსიკოლოგი; კინოსტუდია "ქართული ფილმის" მუსიკალური რედაქტორი / ალექსეი ლუბიმოვი პიანისტი, კლავესინისტი; ზალცბურგის Universität Mozarteum-ის პროფესორი, მოსკოვის კონსერვატორიის ისტორიული და თანამედროვე საშემსრულებლო ხელოვნების ფაკულტეტის დამაარსებელი და პროფესორი  

ნესტან ბაქრაძე  (კლავესინი)​  / ირინე იაშვილი / ნატა მელიქიშვილი  ალექსანდრე (საშა) დეტისოვი / თამარ ბულია / მანანა ქანთარია  (ვიოლინო) / ირაკლი ჯაფარიძე / ეკა ვარდიძე / გოგი ბაბუაძე  (ვიოლა)  თამაზ გომელაური / ნიკო ტოროშელიძე (ჩელო)

ბადური დიაკვნიშვილი (კლარნეტი)

1998

Peter Brook:

When I first went to Stratford in 1945 every conceivable value was buried in deadly sentimentality and complacent worthiness—a traditionalism approved largely by town, scholar and press. It needed the boldness of a very extraordinary old gentleman, Sir Barry Jackson, to throw all this out of the window and so make a true search for true values possible once more. And it was at Stratford years later, at the official luncheon to celebrate Shakespeare’s 400th birthday, that I saw a clear example of the difference between what a ritual is and what it could be. It was felt that Shakespeare’s birthday called for a ritual celebration. The only celebration anyone could vaguely remember was related to a feast: and a feast today means a list of people from Who’s Who, assembled round Prince Philip, eating smoked salmon and steak. Ambassadors nodded to one another and passed the ritual red wine. I chatted with the local M.P. Then someone made a formal speech, we listened politely—and rose to our feet to toast William Shakespeare.

At the moment the glasses clinked—for not more than a fraction of a second, through the common consciousness of everyone present and all for once concentrating on the same thing—passed the notion that four hundred years ago such a man had been, and that this was what we were assembled for. For a breath of time the silence deepened, a touch of meaning was there—an instant later it was brushed away and forgotten. If we understood more about rituals, the ritual celebration of an individual to whom we owe so much might have been intentional, not accidental. It might have been as powerful as all his plays, and as unforgettable. However, we do not know how to celebrate, because we do not know what to celebrate. All we know is the end result: we know and we like the feel and sound of celebrating through applause, and this is where we get stuck. We forget that there are two possible climaxes to a theatre experience. There is the climax of celebration in which our participation explodes in stamping and cheering, shouts of hurrah and the roar of hands, or else, at the other end of the stick, the climax of silence—another form of recognition and appreciation for an experience shared. We have largely forgotten silence. It even embarrasses us; we clap our hands mechanically because we do not know what else to do, and we are unaware that silence is also permitted, that silence also is good.

2000 – ათასწლეულის მიჯნაზე:

არა, ეს არ ყოფილა ურიგო საუკუნე...

უკან რომ მოვიხედავთ, მთელი ტყეა დიდებული ადამიანების...

...Патрис Шеро ненадолго оторвался от кинокамеры и вернулся на подмостки. Его драматический come-back - "Федра" Расина стал хитом прошлого сезона в Париже, а оперная постановка "Так поступают все" заставила критиков со всего мира съехаться на фестиваль в Экс-ан-Провансе.

— Дверь-то я открыл, но немногие туда вошли. Все используют лишь провокации, которые я сделал в "Кольце", но мало кто работает с певцами как с актерами, выстраивает драматические образы. Все уцепились за возможность менять эпохи, переписывать сюжеты... Так что дверь все еще остается открытой.

https://iz.ru/news/304766

მეორე გამოსვლა ფესტივალზე “შემოდგომის თბილისი”მწუხრი და კოჰელეტი (პირველი განყოფილება)სამი წყვილის მენუეტი / მწუხრი + კოჰელეტი ნანა ხუბუტია (ფ-ნო) და ნანა ხუბუტიას შემოქმედებითი სახელოსნო.

2003

ყრმათა და ფრინველთა გალობა (DW-ს პრემია)

ფრო კი კივილი 

შესულია უნდილაძეების ოჯახის მესამე დღის პროლოგში

ფრანც ვილნაუერის ხელდასხმით "თავისუფლების პირველი დღის" შავ კვადრატში

2005

ფესტივალი თბილისი – თანამედროვე მუსიკის საღამოები — არტისტული დირექტორი თ. ბ. თანამშრომლობის გაგრძელება — ნანა ხუბუტია (ფ-ნო) და ნანა ხუბუტიას შემოქმედებით სახელოსნო

2006 – Wolfgang Amadeus Mozart 250

Logo02.jpg

2014 – William Shakespeare 450

23 აპრილი: დანიის პრინცი 197 ქვეყანაში

The Globe Theatre of London initiated a project in 2014 to perform Hamlet in every country in the world in the space of two years. Titled Globe to Globe Hamlet, it began its tour on 23 April 2014, the 450th anniversary of Shakespeare's birth, and performed in 197 countries.

2015

უნდილაძეების ოჯახის პარტიტურის დასრულება.

განუხორციელებელი

საშობაო ზღაპარი:

ტყის კომედია

სათაგური

მხატვარი ზაალ მეღვინეთუხუცესი

სცენარი / რეჟისორი / კომპოზიტორი თ. ბ.

2019-2020

ვებ-გვერდის შექმნა უნდილაძეების ოჯახისთვის

© 2019 Teimuraz Bakuradze

Lions,_soie_polychrome_sogdienne,_Asie_c
  • Facebook Социальной Иконка
  • YouTube Социальные Иконка
bottom of page